Ocena wyrównania metabolicznego oraz stanu zdrowia u pacjentów z cukrzycą typu 1 przyjmujących preparat ALVEO

(opis skrócony)

Dr hab.n.med. Anna Noczyńska

Katedra i Klinika Endpokrynologii Wieku Rozwojowego

50 376 Wrocław ul.Wrońskiego 13 c

Określenie Cukrzyca przypisuje się każdemu zaburzeniu metabolizmu organizmu, które przejawia się przewleką hipreglikemią. Cukrzyca typu 1 charakteryzuje się bezwzględnym niedoborem insuliny, wynikającym
z autoimmunologicznej destrukcji komórek β trzustki. Reakcję autoimmunologiczną mogą wywołać czynniki środowiskowe, których do chwili obecnej dokładnie nie zdefiniowano. Głównym celem leczenia cukrzycy jest utrzymanie poziomów glukozy i lipidów zbliżonych do wartości występujących u osób bez cukrzycy, zapewnienie prawidłowego rozwoju fizycznego pacjenta oraz zapobieganie ostrym i przewlekłym powikłaniom cukrzycowym. Poza insulinami równie ważną rolę w uzyskaniu dobrego wyrównania glikemii odgrywa pożywienie. W cukrzycy a szczególne w okresach złego lub niedostatecznego wyrównania często stwierdza
się niedobór witamin, składników mineralnych i mikroelementów.

Materiał i metoda:

W okresie od maja do lipca 2003 roku (3 miesiące) 31 pacjentom w wieku od 13 – 21 lat (Śr 17,06 lat ± 2,61 ), leczonych z powodu cukrzycy typu 1 od roku do 14 lat (średnio 6,06 lat ± 4,5) podawano preparat ALVEO firmy Akuna. Pacjenci zostali wybrani losowo w czasie kolejnych wizyt w poradni Diabetologicznej dla dzieci
i młodzieży we Wrocławiu. W badanej grupie było 10 chłopców oraz 21 dziewcząt. Wszyscy pacjenci otrzymywali insulinę w dawce wielokrotnej. 24 pacjentów otrzymywało insulinę LisPro – Humalog
(16 podawało Humalog w 4 – 5 wstrzyknięciach na dobę oraz 2 x insulinę NPH, natomiast 8 badanych podawało Humalog we wlewie ciągłym przy pomocy osobistej pompy insulinowej) pozostali pacjenci byli leczeni insulinami krótkodziałającymi podawanymi 3 – 4 x na dobę oraz insuliną o pośrednim okresie działania wstrzykiwaną przed snem. Przed włączeniem leczenia pacjenci uzyskali dokładną informację o preparacie, rodzice lub pacjenci pełnoletni podpisali zgodę na przyjmowanie preparatu.

W badanej grupie poza cukrzycą typu 1 jedna pacjentka od 2 lat leczona jest z powodu łuszczycy o ciężkim przebiegu (cukrzyca trwa 6 lat), 3 lewotyroksyną z powodu immunologicznego zapalenia tarczycy – choroba Hashimoto. U jednego pacjenta chorującego od 7 roku życia (13 lat) rozpoznana jest polineuropatia
czuciowo-bólowa. Pacjent leczony jest w Poradni leczenia bólu.

Badani przyjmowali 1 miarkę preparatu około pół godziny przed śniadaniem.

W czasie kontrolnej wizyty w Poradni, przed włączeniem preparatu ALVEO oraz po 3 miesiącach jego stosowania pacjenci byli badani a następnie pobierana była krew na oznaczenie poziomu HbA1c, oraz
LDL- cholesterolu. Poziom TSH na początku oraz po zakończeniu podawania preparatu ALVEO oznaczano
u pacjentek leczonych z powodu choroby Hashimoto (badanie HbA1c u pacjentów oznaczane jest
co 3 miesiące). Po zakończeniu podawania ALVEO wszyscy pacjenci wypełnili ankietę.

Wyniki

Poziom TSH u badanych pacjentek po 3 miesiącach podawania preparatu był w normie. Poziom cholesterolu LDL u żadnego badanego pacjenta po 3 miesiącach nie przekraczał wartości 110 mg/dl.
Wartość HbA1c po 3 miesiącach podawania ALVEO wynosiła 8,09 % ± 1,03 . Zapotrzebowanie
na insulinę u 4 (13%) pacjentów zmniejszyło się o około 20 – 30 %. U żadnego pacjenta nie zanotowano powikłań ostrych (niedocukrzeń ani kwasicy). Poprawę poziomów glukozy stwierdziło 5 (16%) pacjentów.

Znaczna liczba ankietowanych podkreślała, że w czasie przyjmowania ziół ich samopoczucie było zdecydowanie lepsze, część pacjentów zaznaczała że mimo bardzo licznych stresów (zakończenie roku szkolnego, okres egzaminów) nie czuli zmęczenia. U badanych pacjentów nie wystąpiły żadne objawy uboczne. Wszyscy pacjenci przed włączeniem mieli prawidłową masę ciała, w czasie stosowania ALVEO
u 26 pacjentów (84%) masa ciała nie uległa zmianie, 5 (16%) dziewczynek zgłosiło ubytek masy ciała
w okresie przyjmowania preparatu o 2 kg, mimo że nie stosowały w tym okresie żadnych diet niskokalorycznych. Żaden pacjent w okresie przyjmowania preparatu nie zachorował na chorobę infekcyjną, również żaden nie zgłaszał zaburzeń funkcji przewodu pokarmowego oraz układu moczopłciowego. Pacjentka leczona z powodu łuszczycy zwróciła uwagę na wyraźne złagodzenie zmian łuszczycowych i wyraźne zmniejszenie się łuszczenia skóry w okolicy owłosionej skóry głowy. Pacjent leczony z powodu pelineuropatii zauważył złagodzenie objawów bólowych. U badanych nie stwierdzono żadnych reakcji alergicznych mimo tego, że część pacjentów okresowo przyjmowała leki przeciw alergiczne.

Omówienie:

Zaburzenia metaboliczne w cukrzycy wpływają negatywnie na reakcje odpornościowe organizmu, szczególnie upośledzają odporność komórkową. Ważnym składnikiem odżywczym uzupełniającym pożywienie chorego
na cukrzycę w witaminy oraz mikroelementy może być preparat ziołowy ALVEO. Składniki ziołowe wchodzące w skład preparatu stymulują odporność organizmu, oraz uzupełniają dietę w niezbędne składniki odżywcze. Przyjmowanie preparatu ALVEO w cukrzycy może zmniejszyć lub ograniczyć działanie wolnych rodników tlenowych, nie powodując przy tym żadnych skutków ubocznych.

Wydaje się, że stosowanie preparatu ALVEO powinno być również zalecane u osób leczonych na choroby metaboliczne, w przebiegu których dochodzi do zaburzeń w wielu przemianach ustroju. Zioła wchodzące
w skład ALVEO wpływają korzystnie na metabolizm tłuszczów, węglowodanów oraz poprawę homeostazy organizmu.

Podawanie preparatu ALVEO chorym na cukrzycę wydaje się być bardzo korzystne szczególnie
w okresach zwiększonego zapotrzebowania na witaminy oraz mikro i makroelementy. Sam fakt poprawy samopoczucia, braku zmęczenia wiosennego, braku objawów ubocznych oraz zwiększenia odporności powinien przemawiać za celowością podawania ALVEO chorym na cukrzycę szczególnie w okresach sprzyjających infekcjom (wiosna, jesień), jak również okresach większego narażenia na stres
(egzaminy). W badanej grupie wszyscy pacjenci podkreślili wyraźną poprawę samopoczucia i wyrażali chęć ponownego przyjmowania preparatu.